『Fly with me...』

(เพลง เพียงพอ โดย Potato - เนื้อหาเพลงดีมากมายค่ะ มอบให้เร็นเร็นน่อ ^^ ไม่ได้อัพเอง เพราะเพื่อนส่งมาให้ค่ะ แหะๆ เพลงเก่าแล้วมั้ง ไม่รู้ ไม่เคยฟัง ชอบท่อนแรกเลย ที่ร้องว่า "ชีวิตบางคนดิ้นรนจนเกินคำว่าพอดี" แบบว่า เออ ใช่ เราเนี่ยแหละ กรั่กๆ ฟังกันด้วยนะค้า)

โอ่ ดีใจจังที่ยังมีชีวิตอยู่รอดมาอัพบลอกวันนี้ สวัสดีค่ะ เหอๆ T^T เดี๋ยวๆ เราไม่ได้เศร้านะ ไม่ใช่ๆ วันนี้วันดีแท้ๆเลย ^^ เอาล่ะ ก่อนอื่นก็...

Happy Birthday to Renn-san!!!

(ทำไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว 55 เตรียมการอย่างดียังได้แค่นี้ค่ะ เป็นรูปที่ส่งให้พี่คาเรนไปด้วยนี่นา ใช่ๆ)
วันที่ 2 เดือน 2 วันเกิดเร็นเร็น บุนบุนผู้น่ารักของทุกคนนั่นเอง เย้~ >_< อายุเท่าไหร่แล้วน้า เอ... 23 แล้ว...แก่~ *โดนตบ* บร้าาา ยังเด็กอยู่เล้ย กรั่กๆ ก็เกิด 1985 นี่นา

เอาล่ะๆ อวยพรๆ ขอให้เร็นเร็นมีความสุขมากๆนะคะ สุขภาพเเข็งเเรง มีผลงานมาล่อลวงคนแถวนี้เยอะๆ(?) น่ารักๆอย่างนี้ตลอดไป แล้วก็...อยากเห็นเร็นเร็นในบทบุนตะอีกครั้งนะค้าาาา กลับมาเล่นให้ได้ล่าาาา ^^ คิดถึงมวากเลย ประทับใจทุกบทบาทที่เร็นเร็นแสดงค่ะ ทั้งทาดาชี่โอจิี่ ทั้งเทนิมิว และอื่นๆ(สวีทบอยส์ เอิ่ม ถึงจะใส่แว่นไม่ขึ้นก็ชอบนะ) เร็นเร็นจะเป็นคนสำคัญ(น้อยกว่ามาสะ)สำหรับเราตลอดไปค่า สัญญาไว้เลย~

This poem for you Renn-san.

Once a year I get the chance
To wish you birthday cheer.
It pleases me no end to say,
I wish you another great year.

So happy birthday to you Renn-san,
From the bottom of my heart.
And may your good times multiply,
Till they’re flying off the chart!

(เปล่าแต่งเอง หามา กร๊าก จากPoemhunterค่ะ)

สำหรับเรา...เร็นเร็นน่ะ ชอบเป็นอันดับที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้(ไม่เกิน 5 หรอกน่า) ยิ่งเห็นผลงานของเร็นเร็นมากขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งชอบมากขึ้นเท่านั้นค่ะ กรั่กๆ ตอนนี้น่ะชอบมากกว่าบาชอนแล้ว(แต่ก่อนอ่ะชอบบาชอนมากกว่ามาสะอีกขอบอก)
<<<เราเปล่าชอบบาชอนลดลงนะชอบเท่าเดิมแหละ(มีแอบหมั่นไส้เล็กน้อย) แต่เราแค่ชอบคนอื่นมากขึ้นเท่านั้นเอ๊ง(จนเขี่ยบาชอนลงไป กร๊าก)
เอาเป็นว่า ชอบเร็นเร็นมากนะค้าาาา รอคอยเร็นเร็นอัพบลอกต่อไป เพื่อเม้นท์ให้จงได้ กร๊ากกก

--------------------------------------------------

ไหนๆวันนี้ก็วันเกิดเร็นเร็นแล้ว เรามาต่อจากเอนทรี่ที่แล้วดีกว่า 555+ เราดูไปเมื่อ อาทิตย์ที่แล้ว ดังนั้น อาจจะบรรยายอะไรพลาดไปก็...ช่างหัวมัน เอ๊ย ขอโทษนะคะ ไม่ได้บอกว่าตอนไหนเพลงอะไร เพราะ เราจำไม่ได้นั่นเอง เหอๆ ดูตอนอยู่บ้านคนเดียวเพราะว่าทุกคนไปเที่ยวบางแสนกันหมดแหละ ปลอดภัย กรั่กๆ(อยู่ชลบุรีแล้วไปเที่ยวบางแสนนี่มัน...ยังไงๆเนอะ ทะเลก็ไม่ได้สวยอะไร ทำไมชอบไปเที่ยวกันจังฟระ -*-)

เราจะขอเรียกช่วงเวลานี้ว่า " 40 นาที แห่งความระทึก"

เอาล่ะ ติดตามชมได้ค่ะ....

Humidity 83%

เริ่มต้นด้วยเร็นเร็นโดนปล่อยทิ้งไว้(?) กรั่กๆ เคยอ่านสปอยมา จริงๆแล้วเร็นเร็นต้องการไปปารีส(เร็นเร็นบอกว่า "Pari") ด้วยสำเนียงที่ชัดเหลือเกิน คนขับเลยคิดว่าไปบาหลี(Bali) สรุป เร็นเร็นเลยไปบาหลีโดยปริยาย กร๊าก ฮามวาก

>ท่าทางจะรอนาน เหอๆ<

และในที่สุดรถก็มา วิธีการโบกรถของเร็นเร็นช่าง...ไม่กลัวตาย กร๊าก

ถึงที่พัก...ซึ่ง เราคิดว่า ทำไมมันดูดีกว่าที่พักของมาสะฟระ -*-

>แล้วก็ ด้วยความ(เกือบ)รวดเร็ว ที่เร็นเร็นถอดเสื้อ<

แล้วก็...ว่ายน้ำ เร็นเร็นว่ายท่ากบแหละตอนนี้ กรั่กๆ ลีลายังห่างชั้นกับมาสะอยู่เยอะน้าาาา

>การว่ายน้ำที่พยายามจะ...<

One night dream ของเร็นเร็นเป็นสปายแหละ โหววว ถึงได้บอกว่าระทึกไงคะ ชอบตรงนี้มวากเลย

หลังจากที่เดินออกมาจากถ้ำตรงนั้นได้ เร็นเร็นก็ถอดแว่นดำ(ที่เจอในถ้ำซึ่งบอกเกี่ยวกับภารกิจ)ออก แล้วโยนทิ้ง จากนั้น มันก็ระเบิด กร๊าก ขำอย่างบอกไม่ถูก(บ้า)

>ฟาดแส้ อะฮ่า จะโหดก็โหดไม่่ขึ้นหรอกนะเร็นเร็น<

จากนั้นก็ต้องไปปีนเขา(ที่เขียวๆ กร๊าก) เร็นเร็นสุดยอดดดด ทำท่าเหมือนจะตกตั้งหลายรอบแน่ะ = ="

ขึ้นเขาไปเพื่อหาเเผนที่ ภารกิจเร้าใจมากค่ะ...

อาาา การว่ายน้ำอันยากลำบาก~~

>พอขึ้นฝั่งได้ ก็ขี่ม้าต่อ แอบขำตอนแรกนิดนึง ม้าไม่ยอมให้ขึ้น กรั่กๆ<

ลงจากม้ามาอ่านแผนที่ต่อ =_=" สังเกตดูสิคะว่าภาพนี้มีอะไรแปลกปลอมมา เหอๆ

>เฉลยยยย มันคือ...ไอ้ตัวที่เร็นเร็นกำลังอุ้มขึ้นไหล่อ่ะ<

จากนั้นก็มาฟัดกับงูต่อ เร็นเร็นใจกล้ามากฮ่ะ + ท่าทางประกอบได้ใจมาก(ตอนดูเบื้องหลังแล้วขำนิดๆค่ะ ไอ้เสื้อขาดๆนี่มานั่งฉีกกันทั้งนั้น กร๊าก)

>จริงๆแล้ว ภารกิจคือ...<

การแย่งขนมจากสัตว์!!! อืม...มันคงไม่ใช่ขนมธรรมดา ระทึกใจนะคะตอนนี้อ่ะ กรั่กๆ กว่าเร็นเร็นจะหยิบออกมาได้ วิ่งเข้าวิ่งออกตั้งหลายรอบ

>เพลงต่อไปเป็นตอนอาบน้ำค่ะ *-* ยังสู้มาสะไม่ได้นะเร็นเร็น<

>อาบน้ำเสร็จ ผ...ผ้าเช็ดตัวผื่นเดียวอีกแล้ว<

>แล้วก็...กิน =_=" อาหารมันไม่ค่อยเลยอ่ะ<

>กินแล้วก็...นอน เหอๆ ไม่เเปลกใจทำไมแสดงเป็นหมูบุน<

ต่อไปก็ เร็นเร็นเดินตลาด เพื่อ...หาน้ำกิน...

>จากนั้นก็ไปดีดกีต้าร์คนเดียวหลังตลาด<

ลีลากีต้าร์เด็ดสุดๆค่ะ ระหว่างนั้นมันก็จะตัดไปตัดมาระหว่างเล่นบนรถ(ท่านี้) กับเล่นในตลาด(ท่านู้น)

>ลมพัดวิ้วๆ น่าร้ากกก<

กลับมาที่ตลาดอีกครั้ง เหอๆ ^^" เร็นเร็นเล่นกีต้าร์น่ารักออก

แล้วก็...ตอนที่หลายๆคนรอคอยค่ะ(?) ทะเล...

>เดินๆอยู่แล้วก็นอน 55+<

>น้ำทะเลที่สาดซัดเข้ามา อาาา สวยยยย(?)<

>หน้าได้ใจมากค่ะเร็นเร็น *-*<

ช่วงสุดท้ายจะเป็นสัมภาษณ์ค่ะ ซึ่ง เราฟังไม่ออก แต่รู้ว่าเร็นเร็นร้องไห้ด้วยยยย อ้ากกก อะไรกันนน ทำไมร้องไห้ล่าาา จะน่ารักไปไหนวะค้าาาา

ระหว่างนั้นก็จะตัดไปที่เร็นเร็นเดินในเมืองไปด้วยค่ะ อาาา เสื้อเลข(เกือบ)สวยนะคะ 83 คงมาจาก Humidity 83% ละมั้ง ^^ อุฮิ

มีตอนที่ไปร้านอาหารด้วย เร็นเร็นเป็นมิตรมากเลยค่ะ เวลาที่แวะร้านไหนแล้วจะออกจากร้านก็จะโบกมือลาคนขายด้วย ตั้งหลายรอบแน่ะ มีโค้ง แล้วก็ยกมือไหว้(เหมือนหาเสียงเลือกตั้งเลยแฮะ กร๊าก)

รู้สึกว่ามันจะจบตรงนี้แหละ(มั้งนะ) ถึงลีลาเร็นเร็นจะสู้มาสะไม่ได้ แต่ความน่ารักก็กินใจไปกว่าครึ่งค่ะ 555+

ดูแล้วรู้สึกว่า...อิจฉาเร็นเร็นแทนมาสะ มวากกก กร๊ากก ทำไมเร็นเร็นได้เป็นสปายนักผจญภัยสุดเท่ห์ล่าาาา แล้วมาสะ...ต้องมาแต่งตัวเป็นผู้หญิง(ที่ใครๆก็บอกว่าเป็นกระเทยถึก) เหอๆ ถ้าสลับกันคงจะดีกว่านี้เนอะ ^^

-----------------------------------------------

เอาล่ะ ก่อนจากกันวันนี้(บ้าและๆ) พรีวิวซักนิด(จริงๆยังไม่จบหรอกน่า)

Next Entry - When I was young.

อยู่ๆก็นึกอยากเอารูปตัวเองสมัยเด็กมาประจานลงบลอกซะงั้น กร๊าก เพราะว่าเมื่อวันก่อนดันไปเจออัลบั้มรูปเก่าเข้าน่ะสิ 55+ ทำไมสมัยนั้นตรูขาวจังฟระ -*-(เพราะแสงมันส่องน่ะสิ) แถมเข้าร้านการ์ตูนตั้งแต่เด็กซะด้วย(สังเกตจากข้างหลัง มันคือการ์ตูน กร๊าก)

-------------------------------------------------

ยัง...ยังไม่หมด วันก่อน(อีกแล้ว) ไปเจอสแกนนิตยสารเล่มนึงเข้าค่ะ มันมีรูปนี้...

มาสะที่รักยิ่งกับกาคุซังผู้เป็นบาเนะ เหอๆ ทำไมมาสะไม่ลงเดี่ยวๆฟร้าาา -3- บุ่ยยยย ภาพนี้มาสะดูดีโฮกค่ะ(จริงๆก็ทุกภาพแหละ กร๊าก) ในหน้าต่อๆไปมันก็มีพวกฝึกเต้นด้วยกันด้วย -*- กรั่กๆ มาสะนี่ชอบเต้นจังน้าาา(น่าร้ากกกกก *-*)

แล้วก็...มีอันนี้ด้วย ทักกี้กับยางามิซังทำอาหารด้วยกันแหละ มีป้อนด้วย กร๊ากกก ถึงในมิวจะข้ามโรงเรียน แต่ยังไงสองคนนี้ก็เพียวบอยส์เหมือนกันน้า(ทักกี้ภาพนี้น่ารักเหอะ *-*)

Credit : pali_mari

-------------------------------------------------

เรื่องต่อไป ก็ ขอบ่นหน่อยนะคะ T^T ต้องดีใจก่อนสิ แล้วค่อยมาเศร้าไง กรั่กๆ

- สามวันแรกของสัปดาห์ที่ผ่านมาร้องไห้ทุกวันเลย เหอๆ ไม่รู้ทำไม เครียดจัดจนน้ำตาไหลค่ะ(เหตุผลมันมีอยู่แค่นั้นจริงๆนะ)

- รู้สึกเบื่อ เซ็ง เฟล กรั่กๆ มีวันนึงที่ร้องไห้เพราะว่า ของหาย+มาสะเฟล+เราเฟลอยู่แล้ว = เราร้องไห้ (มาสะมาจากไหน?) ของที่หายมันน่าเศร้ามากเลยล่ะค่ะ มันคือพวงกุญแจเเจ็คกัลของพี่สปาร์คที่ซื้อมาเมื่อคอมิค5 โฮๆ T^T ที่แขวนไปเนื่องจากใกล้วันเกิดเร็นเร็นนี่นา(เลยนึกถึงแจ๊ะ) หายไปตอนไหน เมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ววว แย่~~~... มันหาซื้อใหม่ไม่ได้แล้วด้วย

- รู้ตัวว่าโง่ค่ะ ท่าทางเหมือนเด็กเรียน แต่จริงๆคือไม่ใช่ แต่ก่อนเคยคิดว่า วิทย์ คณิตยากๆ เราไม่ค่อยไ้ด้ แต่ตอนนี้ ทั้งวิทย์ คณิต อังกฤษ เลย ลองทำแนวข้อสอบดูแล้ว พบว่า...เกินครึ่งไม่เท่าไหร่ แล้วบางชุดก็ไม่ถึงครึ่งด้วย(อังกฤษอ่ะ) เป็นแบบนี้แล้วจะมีหน้าไปสอบห้องกิฟต์อีกเหรอ เง้อ ไปก็สอบไม่ติดหรอกฟร่ะ T^T

- ไม่อยากคุยกับพ่อแม่แล้ว แต่ละคน...ปรึกษาไม่ได้ซักอย่างเหอะ แม่ก็พูดแต่ให้ไปถามคนโน้นคนนี้(ถามไปแล้วได้อะไร กรูก็ยังโง่เหมือนเดิม) พ่อก็บอกว่าจะทำอะไรก็ทำ(ช่วยอะไรไม่ได้ซักอย่าง) เบื่อมวากค่ะ

- ก็คนมันอยากเรียนห้องกิฟต์อะ่ ได้ยินม้ายยยยย แมร่งงง อยากเรียนแต่กรูไม่มีปัญญาไปเว้ยยย เข้าใจม้ายยย ไอ้ห้องกิฟต์ชลชายฯอ่ะ บ้าเอ๊ยยยยย ดูแค่นี้ก็รู้่แล้วว่าสอบไม่ติดชัวร์เหอะ

- พอพูดประมาณนี้ให้เพื่อนฟัง มันก็บอกว่า "ถ้ากลัวสอบไม่ติด ก็ทำให้มันติดสิ" ...ช่วยได้มาก แล้วอีกเดือนนึงมันทันม้ายยย ทำข้อสอบมากี่ชุดกรูก็ยังโง่อยู่อ่ะ -*-

- พรุ่งนี้สอบสาธิต "พิบูลบำเพ็ญ" มหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว(เห็นคนถามมาเยอะ บอกชื่อเต็มก็ได้) อ่านจริงจังแค่อาทิตย์แล้ว หึ แล้ววันนี้ครึ่งวันก็นั่งอัพบลอก 555 ปลงเหอะ ให้ตายก็ไม่ติด ขอบอก โง่ปานนี้ เว้ยยยย เจ็บใจ ตรงไหนก็ไม่รู้วววว บอกกับตัวเองไว้ว่าถ้าติดสาธิตอันดับต้นๆจะไปสอบชลชายฯห้องกิฟต์ บ้าเหอะ ตอนนี้อ่ะ จะติดรึเปล่ายังไม่รู้เล้ย(แล้วไปหวังต้นๆ ตายแล้วเกิดใหม่ก่อนค่อยว่ากัน)

-----------------------------------------------

ไม่อยากบ่นแล้วค่ะ กรั่กๆ เซ็งเป็ด เดี๋ยวทำคนอื่นเซ็งไปด้วย เอาเป็นว่า จบเอนทรี่ตรงนี้แหละ จะรีบไปอ่านหนังสือและ เบื่อออออ ทั้งๆที่เป็นวันเกิดเร็นเร็นแท้ๆ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ฟระ

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ล่วงหน้านะค้า ขอบคุณค่าาาาา *โค้ง* ^^

ปล. ทุกวันนี้ก็พยายามอยู่ ได้ยินม้ายยย แม่ก็บ่นอยู่ทุกวันว่าเอาเเต่เล่นเอ็ม กรูไม่ได้เล่นเอ็มเว้ยยย กรูเข้าเว็บบบบ แมร่งงงง ทำไมคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยต้องมาพูดแบบนี้ด้วยฟระ -*-

ปล.2 ถังแตกยับเยิน... รอตรุษจีน หึ จะได้ซักกี่ตังค์ก็ไม่รู้ ทุกปีไม่เคยเกินพัน ชิ ญาติเราเยอะนะ แต่ว่า...แต่ละคน เหอๆ ไม่อยากนินทาค่ะ ว่า "โคตรงก" เลย 555+

ปล.3 ทำไมช่วงท้ายๆไม่ค่อยสุภาพ เราเปล่าพูดแบบนี้จริงๆนะ แต่ว่าตอนนี้มันหงุดหงิดเรื่องเงินเท่านั้นเอง 555 ดีเกรย์กับนารูโตะออกแผ่นใหม่อีกแล้ว ยังไม่มีปัญญาซื้อ(เพราะเก็บตังค์ให้มาสะอยู่ กร๊าก) ต่อไปจะไปรีดไถน้องแล้ว(ชั่ว) เราซื้ออยู่คนเดียว ถึงเวลา มันก็มานั่งหน้าสลอนดูด้วย - -"

ปล.4 FMAกับนารูโตะออกเล่มใหม่พร้อมกัน(หรือไม่พร้อม) ช่างเถอะ เราเจอพร้อมกัน กรั่กๆ นารูโตะยังไม่ได้อ่าน อ่านสปอยก็รู้หมดแล้ว กร๊าก แต่ฟูเมฯสนุกมวากกก นั่งอ่านเมื่อวาน สุดยอดดดดด *-* (ยังไม่เจียมว่าใกล้สอบ)

-EDIT-

เห็นเม้นท์อ้อมแล้วเเอบตกใจ กร๊าก บังเอิญเว้ยเรื่องโพเอ็มอ่ะ ก็ว่ามันคุ้นๆเหมือนเคยอ่าน 555 ที่แท้ มันอันเดียวกันนี่เอง ส่วนเรื่องชลชายอ่ะ ก็นะ คิดไปคิดมาแล้วถ้าไปได้ก็อยากอ่ะ(แต่มันไปไม่ได้นี่สิ)

edit @ 2 Feb 2008 17:59:32 by [Sora] -Masa Fever Forever-